Er is een tijd van komen en een tijd van gaan…..
                                            Het werk van Maria Kerckhoffs

De wolken trekken op en het zonnetje breekt door als Maria en ik naar de koffiecorner lopen. Maria is reeds een paar weken vrij, in voorbereiding op haar pensioendatum op 16 december. Vandaag ga ik met haar in gesprek over 44 jaar Maastricht UMC+ en over haar pensioen. Maria is 25 jaar fysiotherapeut geweest bij het Maastricht UMC+ en de laatste 16 jaar heeft ze als beleidsadviseur Acute Zorg gewerkt bij NAZL.

Wat me opvalt tijdens ons gesprek is dat Maria heel blij wordt als ze spreekt over mensen en mensen in beweging krijgen. Tijdens haar werk als fysiotherapeut was dit bijna letterlijk en als beleidsadviseur was het een uitdaging om mensen ervan te overtuigen dat ze in beweging moesten komen om processen op gang te brengen. Bij deze twee functies is de interactie met mensen dé overeenkomst.

In haar 16 jaar bij het Netwerk Acute Zorg Limburg is er veel veranderd. Aanvankelijk is alles gericht op de traumazorg (het toenmalige traumacentrum). Zij werkt als enige beleidsadviseur in een team van vier mensen. Dat betekent dat ze alles aanpakt, of er nou vragen moeten worden uitgezocht, protocollen worden aangepast, de nieuwsbrief maken, het jaarverslag coördineren, het maakte niet uit. Na een aantal jaren komt de grootschalige zorg erbij en wordt de acute zorg uitgebreid met andere specialismen. Het team breidt zich geleidelijk uit en taken worden verder verdeeld.

Maria staat aan de start van de focusgroepen acute zorg, als multidisciplinaire werkgroepen van de diverse specialismen. En dan is er natuurlijk het jaarlijkse symposium acute zorg, dat ze ieder jaar in nauwe samenwerking met Ruth in goede banen heeft geleid. De afstemming met de symposiumcommissie met externe partners en inhoudsdeskundigen start al vrijwel één jaar voor de datum. Daar heeft ze veel plezier aan beleefd en ook heel veel contacten mee opgebouwd.

Dit zijn een aantal 'highlights' van de zaken waar Maria zich mee bezig heeft gehouden, want alles beschrijven is ondoenlijk. Het typeert Maria dat ze wil benadrukken dat ze de niet genoemde activiteiten ook met veel enthousiasme en plezier heeft gedaan.

Tegenover mij zit een vrouw met een pittige uitstraling, ze is goedlachs en zoals ze zelf zegt, zit ze nog in de vakantiemodus en is ze nog niet zo ver dat het voelt dat ze met pensioen gaat. Maria is een vrouw die niets uit de weg gaat, zowel privé als op het werk. ‘De kunst is het om altijd een manier te zoeken dat het wel lukt.’ en dat tekent haar. Maria heeft een creatieve geest, ze is dol op fotograferen en reizen. Ze vindt het heerlijk om op een andere manier naar de wereld te kijken.

thumbnail_IMG_3083.jpg

Ze gaat graag op reis en is geïnteresseerd in andere culturen, andere mensen, werelden waar ze nog niets van weet. Het is vooral beleven en zien! Maria fotografeert graag mensen en portretteert ze op haar manier. Haar ogen beginnen te stralen als ze vertelt over haar reizen en ontmoetingen met mensen. Ook hier zie je weer dat mensen centraal staan. Oude mensen, jonge mensen voor haar zijn ze allemaal even boeiend en bekijk ze deze mensen door haar ogen.

Als ik Maria hoor praten moet ik direct aan een uitspraak van de filosoof Marcel Proust denken:

'De enige echte ontdekkingsreis bestaat niet uit het zoeken van nieuwe landen, maar in het krijgen van nieuwe ogen.'

Op de vraag of ze nog tips heeft voor mensen die met pensioen gaan, antwoord ze: ‘Dat moet je me later vragen, deze vraag komt te vroeg.’ Ze heeft wel een tip en zegt dat je het vooral gefaseerd moet doen. ‘Ga inderdaad minder werken en dan nog is het lastig om van fulltime naar parttime naar niets te gaan’. Als ik vraag wat ze nu zoal doet antwoord ze: ‘Ik ben aan het uitzoeken wat ik wil gaan doen met mijn vrije tijd, liefst meer fotograferen en reizen maar dit laatste wordt door corona bemoeilijkt’.

Wat mij betreft had ik nog uren kunnen doorpraten want ik was geboeid door haar reisverhalen en fotografie. Maar helaas is onze tijd om. Ik wil haar echter nog één laatste vraag stellen: ‘Waarvoor kan ik je ’s nachts wakker maken?’

‘Oeh, zegt ze, deze is moeilijk maar je kunt me echt wakker maken voor frietjes, ik houd van friet maar dan wel lekkere friet.’ En met deze woorden gaan we lachend uit elkaar en weet ik zeker dat deze vrouw gaat genieten van haar pensioen en nog vele portretten gaat maken op verschillende plekken in de wereld.

Slotwoord Maria:

'Ik wil graag gebruikmaken van deze gelegenheid om iedereen waarmee ik samengewerkt heb te bedanken voor de fijne samenwerking. Ik heb veel enthousiasme en gedrevenheid ontmoet en heb daar dankbaar gebruik van gemaakt. Het ga jullie goed en blijf gezond!'